Hoe is het met mij?

Tja, deze titel mag uiteraard niet missen op onze blog na 7 jaar weg geweest te zijn, en dus heb ik mezelf die vraag de afgelopen dagen steeds geprobeerd te stellen…. met als gevolg dat ik steeds wel weer iets wist te verzinnen wat ik eigenlijk kon gaan doen….. je snapt het; en dus wil ik eigenlijk gewoon zeggen goed! Super goed!!! Denk die big smile er even bij en we zijn klaar met dit verhaal toch?

Nee, zonder dollen, tuurlijk gaat het goed, het standaard antwoord wat men geeft als je elkaar tegen komt, toch? Let er maar eens op. Iedereen doet het, oke, op een paar uitzonderingen daar natuurlijk…. (je kent ze vast wel, van die zeikerds die altijd wat te klagen hebben) 🤣

Maar goed, zie je, ik dwaal weer af;-)

Hoe het echt gaat? Eigenlijk best goed, als je kijkt wat ik de aflopen jaren bereikt hebt, deel mijn leven met de liefste man op aarde, heb 3 gezonde kinderen mogen krijgen, en ik ben zelf ook nog steeds gezond. Dat is eigenlijk toch het allerbelangrijkste, ja dat koophuis is fijn, die 2 auto’s die voor de deur staan, die caravan die op de camping staat, en dat ik werk heb maakt ons leven een stuk prettiger, dat is zeker waar en daardoor voel ik me dus ook hartstikke goed!

Over werk gesproken, 7 jaar geleden ben ik dus ook gestopt met bloggen en als ik terug kijk was dat ook precies de periode dat ik stopte als zelfstandig kraamverzorgende.

Het liep al even wat moeizamer, we mochten/konden als zelfstandige niet zo makkelijk onze eigen gezinnen onder brengen en personeel dat in loondienst was werden eerder opgeroepen dan wij, “de zzp’ers” wat inhield dat er minder geld binnen kwam, voor ons was dat best lastig omdat Danny toen natuurlijk al ziek thuis was en ik dus in mijn eentje brood op de plank moest krijgen.

Wat was wijsheid…. doorgaan en afwachten dat het beter zou worden? Of iets anders? Maar wat dan? In loondienst wilde ik echt niet meer, tot mijn zus zei, word net als mij gastouder joh…. de papieren heb je, de ervaring heb je nog veel meer, en past perfect in jouw gezinsleven… hmmm dat was wel een goeie.

En dus ben ik als een gek aan de slag gegaan!

Ik moest een klein eigen bedrijfje op gaan zetten!

Hoe leuk was dat! Ik zag weer kansen, zag weer licht. Dat was maart 2012, en in mei 2012 was De Speelschuur een feit!

Een 24 uurs gastouderopvang!

Eigenlijk draaide ik meteen super goed, we hadden overdag kindjes, af en toe kindjes die s’avonds kwamen, kindjes die bleven overnachten, en kindjes die in de weekenden kwamen! Echt ongelooflijk!

En nu, nog steeds, doe ik dit werk met super veel plezier!

Oke, weekenden doen we eigenlijk niet meer, (soms nog alleen voor kindjes die door de weeks ook komen, maar niet meer voor bijv alleen de zaterdag en dan elke week) het weekend is nu echt voor ons gezin.

Savonds hebben we heel wisselend kindjes, nu weer even geen kindjes, ja soms een kindje die door de weeks ook komen en papa/mama hebben dan een uitje of papa/mama hebben een avonddienst dan kan het gewoon hoor. Wil er eigenlijk niet meer aan vast zitten zeg maar. Door de weeks loopt gewoon super, we zitten elke dag vol en hebben gewoon een wachtlijst!

Het is erg fijn om thuis te kunnen zijn, je kan soms een wasje tussendoor doen, maar 9 van de 10 keer heb ik er niet eens tijd voor en moet ik het alsnog savonds doen hahaha.

En tuurlijk zitten er ook nadelen aan, je bent altijd in en om je huis, je komt bijna nergens, dus momenteel zijn we zo blij met de camping, want daar ben ik echt weg uit mijn werkomgeving. Toen we nog niet naar de camping gingen was ik het weekend altijd weg, weg uit dat huis, zit daar al altijd dus weg, dus nu met de camping is het heel goed te doen!

Tuurlijk is het soms niet altijd “handig” voor Danny, als je ziek bent wil je je ook ziek kunnen voelen, maar ja, met 5 kleine kindjes om je heen kan dat helaas niet altijd.

Ook voor Max en Mae is het niet altijd fijn, kunnen bijna nooit een vriendje of vriendinnetje mee nemen omdat ik een maximaal aantal kindjes binnen mag hebben, vaak ligt er een kindje in hun kamer te slapen, en eigenlijk heb ik ook geen tijd voor ze als ze uit school komen omdat ik met de gastkindjes bezig ben, dus dat maakt het wel eens lastig.

3 jaar geleden hebben we een serre aan ons huis laten maken zodat we iets meer ruimte kregen zodat Danny en de kids daar konden zitten. En nog steeds zijn we daar heel blij mee!

Alle beroepen hebben voor en nadelen, En gelukkig zijn wij duidelijk en eerlijk naar de kids toe en zijn we allemaal dankbaar dat we het zo kunnen doen met elkaar!

Niemand moet er aan denken dat ik 5 dagen in de week ergens op kantoor aan het werk ben en de kids helemaal niet zie, maar daarbij…… ik vind mijn werk super leuk!!!! En dat is toch ook wel erg belangrijk! Ik mag de hele dag kindjes op zien groeien, ze helpen groter te worden, en te genieten van hun vrolijkheid! Oke, die poepluiers en jankpartijen nemen we erbij;-)

Het leuke is ook dat de kleintjes knettergek op Danny zijn, die is er natuurlijk ook altijd! Zo leuk voor ze! Maar voor Danny is het ook een gezellige afleiding! En als je die kleintjes dan ziet springen als Max, Mae en Sam thuis komen uit school, voel ik me heel rijk en dankbaar! Zo heb ik toch ook een beetje dat grote gezin waar ik vroeger van droomde hahaha.

Maar ja druk is het wel, absoluut, zeker omdat Danny gewoonweg soms echt niet veel kan en ik het dan “alleen” moet doen.

Ik draai daarbij ook nog steeds mijn webshop Mini Bini Kinderkleding wat inhoud dat ik daar ook altijd mee bezig ben, ene week is het drukker dan de andere week, maar het is nog goed te combineren. Lees: savonds laat nog druk met bestellingen. Maar nee ik vind het gewoon ook leuk om te doen, beetje creatief en hobbyen en het zijn toch weer extra centen die we daarmee verdienen.

En dan ben ik natuurlijk ook nog druk met ons gezinsleven, want ja Max zwemt dus, wat betekent dat we bijna elk weekend wel naar een wedstrijd moeten ergens in Nederland, voor Danny is dat behoorlijk zwaar om te doen want vaak zitten we een uur in de auto en een wedstrijd duurt meestal 3/4 uur. Met zijn darmen is dat niet prettig en als we dan ook pech hebben zitten we vaak ook nog eens 4 uur op van die simpele K** bankjes, dus nee dat is niet prettig voor hem, en voor mij is het meteen een qualitymomentje met Max. Heerlijk.

Met Mae haar theater hoeven we niet zo vaak weg maar ook zij wil ook wel graag wat aandacht:-) want door de weeks is mama druk met werk en vaak moet ik dan ook nog met Max mee, dus voor Sam en Mae probeer ik vaak zaterdags te houden, gewoon even samen boodschappen te doen, tijd voor elkaar te maken.

En wat ik al eerder schreef, de camping is daar zo fijn voor, thuis heb ik altijd werk liggen, en op de camping ben ik echt even weg en heb ik gewoon meer rust in mijn lijf om van elkaar te genieten!

Tja en verder? Ohja toen hadden we Woezel nog….

Helaas is Woezel 3 jaar geleden overleden… het was vreselijk, Mae en ik waren intens verdrietig en niet te troosten, en wie mij een beetje kent…. 3 dagen later zaten we in de auto en gingen we Joy halen!! Uiteraard weer een Maltezer:-)

Het is een heerlijk beestje, echt Mae en mijn hond, en ook Sam is gek met haar!

Afgelopen januari hadden we zelfs pups, super leuk!! Hebben we enorm van genoten! Ook verdriet om gehad omdat er 1 pup later overleed maar goed, dat hoort bij het leven.

En verder? Euh, wat kan ik nog meer vertellen? Wat is boeiend om te lezen hahaha

Dat ik gewoon trots en dankbaar ben, ja het is soms echt pittig, ja ik vind het soms echt niet altijd leuk, jank te weinig, blijf altijd lachen, steek mijn kop in het zand, ja het is echt Kut, kan soms te weinig gallen, en ja tuurlijk had ik het soms anders gewild…. wij allemaal… Danny gewoon full time aan het werk, ik minder werken, meer tijd voor de kids, meer tijd voor mezelf en elkaar, tuurlijk…. maar het is nou eenmaal zo….. we kunnen er niks anders van maken, kunnen het niet veranderen, wel kunnen we het toch nog zo leuk mogelijk maken….. genieten van het leven, van elkaar, voor je het weet kan het nm niet meer….

En eigenlijk moet ik ook vertellen dat we ook veel steun, hulp en liefde krijgen van mensen om ons heen, nee het zijn er heel weinig, want dat gebeurt nou eenmaal zo, mensen worden “moe” van daar heb je hun weer, wat ik al eerder schreef in een andere blog, Danny moet een schop onder zijn reet krijgen, maar goed, je raakt mensen kwijt, ik/wij hebben genoeg aan ons 5en, maar gelukkig zijn er van die diehards die blijven luisteren, die er door kleine dingen toch voor je kunnen zijn. De kids opvangen, boodschapjes doen voor ons, helpen met klusjes in huis, je even meenemen voor een hapje eten, schoonmaken, maar ook gewoon een reep chocolade komen brengen of je gewoon even die gemeende aai over je bol geven. Zo fijn!!! Zo lief! Thanks!!! Want zonder jullie hulp was het een stuk zwaarder voor ons!

Ik ben een gezegend mens met een super lieve man, 3 super leuke kinderen die doen waar ze blij van worden en daar word deze moeder weer blij van! ❤️

Liefs Sabien

5 gedachtes over “Hoe is het met mij?

  1. Weer jou blog gelezen met een smile op mijn snoet!😉. Herken mezelf soms wel in jou situatie. Ook drie kids groot gebracht enkel ik was gescheiden. Gingen om de 2 weken naar de papa in het weekend en dan was het eindelijk mijn qualitie time. En een camping is dan ideaal he..!! 💨 je komt onder de mensen.. de kids hebben het altijd.leuk en naar hun.zin. en toch je eigen huisje bij. Geniet er maar heerlijk van. Fijn geregeld van jullie.hoor👍 grtjs uit België(Curaçao momenteel) nog geen caravan maar krijg mijn.vriend tegen september wel zover😂. Ie er meer aanbod ook😉 doei

Geef een reactie